Ansızın gittin, veda bile etmeden,
Kırıldı kolum, kanadım sensiz hepten..
Neydi acelen, yaşanacak onca şey,
Gidilecek onca yer varken,
Sensizlik dipsiz kuyu ANNEM,
Çıkar mıyım ki içinden...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Allah rahmet eylesin hepimizin annesi günü gelince gidiyor sessizce. Özlemleri kalıyor anıları taptaze içimizde. mekanı cennet olsun analarımızın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta