Annem Şiiri - Figen Tan

annem

ahtapota benzer benim annem
bir de ağaç dallarına
kopsa bir kolu
diğer kolundan sarıp sarmalar

güneşe benzer annemin yüzü
üşüse ruhum
annem örter üstümü,
bir de şiir
ısınırsa öyle ısınır yüreğim

sığınsam diyorum koynuna
şimdiki aklımla o ilk günkü gibi
kana kana içsem ak sütünü
doyamam

küçülsem diyorum
boyum uzar
üzülmüşüm ağlamışım
gülmüşüm doğurmuşum
emzirdiğim o ilk süt,
aklımda
öyle büyüsem

sol yanım annemde
şiir bırakmasın beni

yüzüme düşen
en belirgin ifade
en aydınlık tarafım
ötesi yok
“Evlat”