İlk kez açtığımda bu dünyaya gözlerimi
Bir gülen yüz,bir sıcaklık bir umut gördüm
Elleriyle ellerimi sıkıca tutan bir insan gördüm
İşte o benim annemdi annem
Yıllar geçse de değişmez sevgisi
Kırsak ta kalbini o yine güler yüzümüze
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkür ederim.Bunları duymak insanı mutlu ediyor.
Cok güzel...harika bir kaleminiz var... :-)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta