Annem...
Kederli ve üzüntülü gözlerle bakarak, o bakışlarla büyüttü bizi, hayat öyle yormuştu ki artık mecali kalmamıştı. Yılmadı hayat oldu her birimize kendi kederini sineye çekerek. Bize her bakışı yüreğimizi okşayıp ısıtan güneş gibi... O gözlerin parlaması bizim güneşimiz oldu o güneşin yansıması ile o hep yeniden doğdu O kadın çocuk, biz ise büyüten ana, sıra bizdeydi... İyi ki varsın ANNEM…(Allah cc. Başımızdan eksik etmesin)
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta