Biliyorum annecim uykunun en tatlı yerinde çok böldüm rüyalarını,
Gecenin bir yarısı ağlamalarımla çok üzdüm seni biliyorum…
Ama işte küçüklüğüne ver bu bünyenin!
Yoksa kıyabilir miydi senin o ay yüzünün üzülmesine bu küçük çocuk?
Biliyorum üstü başı çamur içinde gelişlerim çok oldu eve,
Ve bazen gelişlerimin akşam ezanının da sonrasına sarkışı…
Neyse ki senin o melek yüzün hiç kızamadı bu çocuğa!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta