Anneciğim Şiiri - Ömür Güneş

Sen, sabırla
Ben, sabırsızlıkla
Bekledik dokuz ay birbirimizi.
Benimkisi uzun bir yolculuk,
Seninki ise yorucu, eziyetli...
Ve bi kucak
Tatlı, sevgi tarifsiz!
Annemin kucağı…
Hem o gün hem bu gün için
Hiç kapanmadan hep açık
Hem yarınlarım için,
Hep benim için
Pırıl pırıl, umutla!
Kaygıya düşsen sabırla!
Acı çeksen yüreğinle!
Ben ağlasam teselliyle,
Büyüttün beni ANNE!
Bende seni seviyordum.
Bende seni özlüyordum.
Ama anne nedemekti?
Senin gibi bilmiyordum!
Gün geldi,
Günden güne öğrendim.
Sen benim sabahlarımın
SALTANATI!
Yıllarımın bekçisi,
Hayatımın öğretmeni,
Dertlerimin devası,
Adımı bir başka seslenen,
Vazgeçilmez sevgilim; bir tanemsin SEN! ! !

Dünya'da kimsesiz kalmak;
Sensizliğe denk değil!
Yollara düşüp aşk aramak;
Senin aşkına bedel değil!
İnce bir name dinlersin derinden off.. dedirten..
Ama beni kucağına yatırıp anlattıkların gibi değil!
Beni sakındığın, koruduğun hayat;
Benim sana kızıp, bildiğimi sandığım gibi değil!
Ve seni benden ayıran ölüm;
Beni, yarım bırakmaktan başka bir şey değil!
Sesimi duysan!
Çektiğim acıyı bilsen,
Beni de yanına al desem;
Bilirim ANNESİN SEN
Kalbin sızlasa da gönlün asla razı değil!
Bir şarkı gönderiyorum sana
Gökyüzünün derinliklerinden
Rüyalarımda aç kucağını
Ben yumuyum gözlerimi
Sen yine sar beni
Uzaklarda da olsan
Ben hissederim seni!
O günkü gibi,
Beni doğurduğun gün gibi,
Gül bahçende olup, sonsuza değin;
Ateşten bir kor gibi!
Isıt tenimi, gönder SEVGİNİ!
Çok seviyorum BEN ANNEMİ…