Ne kadar merhametsiz insanlar anne burda!/
Gönle sevgi uğrar mı meskenken binbir kurda!/
Bir şüphe kemirirken akıl denen çukurda,/
Al beni kollarına sarıver anneciğim!
Sevgi sevene mihnet ;sevilene herşey hoş!/
Edep sermaye olsa harcasan da elin boş!/
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta