Anneanne…
Öyle bir acı bıraktın ki bende
Ne tarifi var, ne anlatacak tek bir kelime
Sadece yanan bir yürek ve kaynayan bir us
Anladım ki dünya boş, hiç birimiz gerçekte yokuz.
Bak şimdi göçüyorsun boncuğum
iman ile ol Rabba
Hasret mi kalacaktı, tek,
seni seven şu çocuğa..
Kalpler kanasa, tüm acılar sarsa bedeni
Ancak anlatır belki şu benim çektiğimi.
Anneannem, canım, duam neredesin?
Ne önümde, ne arkamda kalmadı şimdi izin.
Ölüm Hakk, şüphe mi olur buna
Yaşayan elbet göçer, onu Yaradan’a.
Anılar ise canlı, sevdalar kalır büyük,
Nasıl çekecek bu omuz, ağır gelir onca yük…
Elinde büyüdüm, oldum, olgunlaştım
Ana gibi yar idin, ne oldu ki şimdi uzaklaştın?
Ahirete mi kalacak artık buluşmamız,
Yok ki senin günahın, belki kavuşamayız.
Rahmetten sual olmaz, ümidimiz O’dur tek
Eller hep semalarda, Hakk’tandır, bir, dilek.
Rahmet, rahmet, rahmet olsun,
yağsın üzerine anneannem,
Mağfiret eyle Ya Rab
Cennet olsun yeri, her dem.
Razıyız, razıyız, razıyız
biz senden…
Sen de razı gel Ya Hakk,
ol Fatıma annemden…
Turan Civelek
17.07.2026 (18.07.2026-∞)
Kayıt Tarihi : 22.07.2026 06:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!