Anne!
Hazan yağmurları gibi çıkıp gittin ya dünyamdan, ansızın,
Hep dururken yüreğimde sevgin, bir de eklendi acı sızın,
Ne anlamı olur sensiz mevsimlerin, baharın yada yazın,
Sen gittin ya, benide bitirdin, ah bitmez içimdeki sızım,
Anne!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta