Anne Şiiri - Sinan Arsel

Bu ne rüzgar bu ne fırtına
Anne nedir bu yalnızlık Anne
Sen bana delice dualar ederken
Ben nasıl bir aykırılıktayım
Bilirim sen beni anlayamasan da sorgulayamasan da
Hep yanımdasın
Ama anla anne anla yanımda olma
Beni anla Anne sorgula
Bir anneyi seviyorum anne
Bir kuzuya mahkum bir anneye mahkumum anne
Annem sen bana mahkum ben ona
Sen bana ağla ben ona

Göğüslerinden süt emen o masum çocuk gaipte
Ne Masumum ne de namasumum
Nede namusum ihanette
Kalbim dökülmüş yerlere
Kalbim düşlerim sevdiklerim yerlerde
Anne ah Anne
Çok canım yanıyor
Durdur bu ilk hayat verdiğin beni
Canını acıttığım, benim dünyadaki ilk günümde
Yine canını acıtacağım sakın üzülme
Benim dünyadaki yakın olan son günümde

Sen sen küçük yorgun anne sende üzülme
Sen de küsme
Göm beni günahsız kuzunun pamuk ellerine
Ellerini tutunca dindir acılarını içinde.