Bir anne isyan ediyor,
An-sızlıyor, zaman duruyor.
Bir anne toprağı kucaklıyor,
Gözünde yaş donuyor.
Bir anne feryat ediyor,
‘Gül’ diyemiyorum adına,
Gülü düştü toprağa! ..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




zor ve acının derinden vurduğu an...
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta