Anne Şiiri - Dilek Fıçı

Çocuksu yıllarımın vurgun yemiş masumluğu
Ve payıma düşen suskunluğum
Sanadır annem susuşlarım
Ya senin?
Sıcak bakışlarının ardındaki ince sitemin
Bana mı küstün anne nedir sebebin?

Sevgimin aşkımın peşinden gittim senelerce
Her ne kadar yüreğimin bir köşesinde olsanda
''Cennet anaların ayakları altındadır'' derler ya,
Seni dinlemedim,
O sözün hakkını veremedim anne.

Şimdi ben bu gam yükünü kaldırabilirmiyim
Kır çiçekleri açmaz mı bahar yelesi saçlarında?

Ellerimin avuçlarını tuttuğu gün,
O sıcaklık değil
Sanki dikenler batıyordu ellerime.
Çok mu canını acıttım anne?

Yine sensizliğin o hazin duygusu çöktü yüreğime,
Yine sabahlara kadar senin için ağladım anne.
Katran karası gecelerde sana aktı gözyaşlarım,
Ana kucağına,ana sıcaklığınaydı haykırışlarım.
Kimse alamadı yerini,
Kimse dolduramadı boşluğunu,
Kimsenin göğsüne başımı dayayıp ağlayamadım.
Ah annem,yokluğunda seni çok aradım.

Bıraktım aşkımı, sevdamı da..
Şimdi yapayalnızım,ortalıkta,biçare,
Ne olur..Ne olur gel...Gel ve affet anne.. AFFET ANNE....