Anne Şiiri - Gülizar Uslubaş

Ben sana mecburum
Canıma can,kanıma kan kattın
Koynunda yatırdın,masum ninnilerle avutun
Ninnilerinde senin gibi garipti anne...

Gözyaşlarını gördüm al yanaklarında
Silmek istedim minicik ellerimle
Çok küçüktüm ulaşamadım anne

Unutmam senin gençliğinide,çok güzeldin be anne
Belden pileli dallı güllü elbiseni,
Üflesen kopacakmış gibi ince belini,
Allı dallı yazmanı,rugan pabuçlarını,
Unutmadım,unutmam anne.

Yaş 30 olsa da,yılar saçlarıma aklar doldursada
Ben hala çocuğum anne.

Otuz yada üç,yada bir ne fark eder
Al beni yatır kucağına,yine bebeğim de bana,
Pamuk ellerini gezdir saçlarımda
Hee! Arada bir yokla,ne olur ne olmaz,anlarsın ya.

Gül kokan bağrına yatır beni,sev,öp,okşa
Hani bir şarkı var ya,eller kadir kıymet bilmezmiş
Senin kadar kimse sevemezmiş
Doğruymuş bu anne..

Dördümüz yaşıyorduk mutlu birlikte
Ne gerek vardı beşinci kişiye,
Biz yetmiyormuyduk kendimize,
Niye verdin beni ellere anne..

Susalım anne,kapatalım gözlerimizi,
Sen yine yirmi beş ol,ben bir yaşında,
Bu günün hatırına,masum ninnilerinden söyle bana,
Dandini dandini dastana,
Babası gelecekmiş az sonra.
Eeee,ee,ee,eh………