Anne 2 Şiiri - Zeki Kaymakcı

Hayat denilen sınav her soruda battığım
Diploması olmayan çok zor bir okul Anne
İnan sebepsiz değil sağa sola çattığım
Bana düz olan tek yol çamurlu çakıl Anne

Her taraf engel dolu dermanım yok aşmaya
Düşe kalka yoruldum hal kalmadı koşmaya
Sahte dostlar başladı mezarımı eşmeye
Yalnızım üşüyorum yanıma sokul Anne

Ne zaman tökezlesem çevremde kimse yoktu
Kime iyilik etsem ilk hançeri o soktu
Sonra üzülmüş gibi gözlerinden yaş döktü
Bu dünyanın işine ermiyor akıl Anne

Namusunla çalışıp kazanmak hayal oldu
Ümit isimli güneş bana doğmadan soldu
Benim adam ettiğim bir gün bana iş buldu
Utanmadan dedi ki; eğilip bükül Anne

Dünyanın nimetini hiç görmedi gözlerim
Feryat figan haykırsam anlaşılmaz sözlerim
Bu hayat beni yordu tutmaz oldu dizlerim
Yanına yatacağım kenara çekil Anne

Kalemim bir gün susup yorgun kalbim durunca
Sen gibi gülümseyip son nefesi verince
Senden doğan bedenim yine sana erince
Kurumuş güller gibi üstüme dökül Anne…

------------------------- 140920190240