Anne
Senli Uyandığım Sabahlarım Yok Artık Ev Çok Sessiz.
Üstelik Güneş Bile Girmiyor Pencerelerden.
Senli Zamanlardaki Gibi Zaman Isıtmıyor Evimizi Ve İçimizi..
Karanlıklar Çökmüş Odalara Karanlık Her Yer Ve Buz Gibi Sessizlik Ve Sensizlik Üşütüyor Kemiklerimi Sızlatıyor Kimsesizlik Annesizlikmiş Annem.
Hiç Bir Şeyin Tadı Kalmadı Hayatta Ani Gidişinle Öyle Yalnızlık Çöktüki Üzerime Her Adım Atışımda Şimşekler Cakıyor Dünyama.
İlk Adımlarımı Attıran Halbuki Sen Annem.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta