Soğuk gecelerimde yokluğun sızar kalbime
İki hece tek kelime bilmem ne
Kavuşma hayali gelir açınca gözlerime
Kokunu alamayınca hiçlik duygusu siner seccademe
Tanrının kokusu sinmiş ruhuna
Acıların dirilişine adanmış bir seda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta