Anne Şiiri - Zemberek Abernalı

Ben ilk defa mutluluğu bekler oldum,
İlk defa korkmuyorum güneşin batışından,
İlk defa nefeslerim acıtmıyor içimi
İlk defa huzurluyum anne…
Ölüm uyumak gibi bir şeymiş anne,
Gözlerimi kapayınca dinecekmiş her acı,
Yüreğim sızlamayacak mış,
Gözlerimde ki nemi saklamak için köşe bucak kaçmayacağım,
Utanmayacağım aynada ki benden,
Anlamsız, kifayetsiz, saçma şiirler yazmayacağım artık anne…
Kimseler duymasın, bilmesin anne…
Yasımı yüreğinde tut, gözlerin ağlamasın,
Yaşadığımı görmeyenler öldüğümü anlamasın
Hakkını helal et, gözlerim huzur içinde kapansın anne…