Seni tanıdığım ilk günden beri,
İnan dünyam değişti dönemem geri,
Mecnun oldum uykusuz bıraktın beni,
Sensiz olamadığımı anlıyormusun.
Şarkılar söyledim hep senin için,
Çiçekler yaptırdım hep senin için,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Seni çok iyi anlıyorum kardeşim.[Damdan düşenin halinden damdan düşen anlar]
hoş geldin antolojiye güzel olmuş şiirin. hepimizi şair yapan aşk değilmi?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta