Umutla çıkılan bir yolculuk...
Başı yaşam,sonu ölüm...
Gittikçe büyüyen,büyüdükçe kör eden ışıklar...
Bir yol kenarında,soğuk asfaltta son bulan yaşamlar...
Anlıktı aslında mutluluklar,umutlar...
Anlıktı insanı ölümle buluşturan hatalar...
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




... nerede son bulacağını kimbilebilir yaşamın ...
saygılarımla
Yaşam ne kadar değerli yaşansa da ölüm bir anlık...
Düşmemek için kucağına, çırpınırsın son anda ama;
çıkmışsındır artık yola...
Bazen bir asfaltta, bazen hastalığın pençesinde, bazen... en mutlu anında alır seni kollarına.
Güzeldi, özeldi, anlamlıydı. Kutlarım bu küçücük ama; anlamı, büyük ve bir o kadar da derin olan şiirin için.
Tebrikler arkadaşım...
tebrikler duyarli yürege...kaleminize saglik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta