Anlayıp Uzaklaşmak Şiiri - Hayrullah Gülsün

Aydınlık bir gelecek uğruna
çıkarsın o yokuşlu, engebeli yola.
Silahın bilgin ve aklın;
Umut,seni koruyan zırhın.
Savaşırsın,
insanlığa ve akla kanarsın.

Rastlarsın kendini bilmezlere;
onları eksiltmek isterken tüm benliğinle,
kendinden kopup gittiğini görürsün
bir şeylerin.

Yüreğinin ortasında sessiz bir fırın yanar,
eski kahramanları anar.
Konuşur durur dilin.
Açık bir mektup gibidir emelin.

Kalplere değmediğini görünce sözlerinin
susarsın İsrafil Sur'u eline alana değin.
Anlarsın o büyük gerçeği.
Görürsün gözleri örten o perdeyi.

Ve zaman öğretir sana
uzaklaşmanın yenilgi olmadığını,
kendin kalmanın yolu olduğunu.
Artık sessizce,
Seni anlayanlarla yürürsün.
Dil sussa da bu hengâmede,
gönüller konuşur aynı istikamette.