İnceldiği yerden kopacak bu gece ipler...
Ne senin elin de kalacak ipler ne de benim elim de...
Bir ışık gibi parlayıp sönecek gözlerimizde umutlar!
Anlayacağım ki; o an seni bir arkadaş olarak değil,
Bir vefasız olarak sokmuşum hayatıma ben!
28.08.2006
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sanki siirlerinizde yillarin yasanmisliklarini görüyor gibiyim..kah umutsuz kah hüzünlü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta