Anlat Bana Şiiri - Bedirhan Çoban 2

Bir sabah beynimde bu şarkıyla uyandım.
Ayrılığın on bir ayı, sanki ben on bir asırdır bu ayrılık acısını çekiyorum.
lime lime ciğerlerim,
toparlanamıyorum.
Deldin geçtin, yakıp yıktın, dağıldım ben.
Nasıl ne zaman geçer bu his, bilmiyorum.
Bildiğim tek şey, seni asla unutamayacağım.

Aşk her şeyi affeder demiştin, affedemedi.
Nefes aldığım sürece seni seveceğim demiştin, nasıl nefes alıyorsun.
ben günün her saati boğulurken, söylesene, merak ediyorum.
Sen benim gözyaşım, sen benim gecem,gökyüzüm,beni uyutmayan baş ağrımdın.
Şimdilerde ise perdeyi aralayıp bakıyorum penceren,belki bir akşam çıkıp gelirsin diye,gelmiyorsun.
Sen benim sonum, solum,sonsuz umudumdun.
Şimdi söyle bana, senin bir başkasıyla olma düşüncesinin beni nasıl kahretmeyeceğini söyle.
Benim kahve gözlü al yanaklım. Bana sensiz nasıl delirmeyeceğimi söyle.
Daha adın geçince bir yerlerde, gözlerim dolar benim. Bana sensiz nasıl yaşayacağımı söyle.
Alışırsın deme geçecek deme bana.
Bana sen bana gözlerin ban gülüşün gerek.
Bir akşam güneş batarken perdeyi araladığımda yalvarırım çık gel,
Gözlerim seni arıyor...