Benim kadar sevemedin kendini,
Beklenilen hayattan, düzeyli bir yaşam değimli.
Öyle şeylere lâyık görmüştüm ki seni,
Hayal bile edemedin, göremedin gerçeği.
Sen ki erişilmez, tap olacaktın.
Bırak kendini, çevrene de mutluluk saçacaktın.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta