Anlamsız Susuş Şiiri - Yunus Emre Kayabaşı

Bu susuşların şiir olarak dönecek sana,
Yürekten konuşmadıktan sonra.
Susmak da erdemli bir duruş denilebilir,
Ama sustukça ateşi harladığını da unutma.

“Ne ateşmiş!” dediğini duyar gibiyim,
Küllenmeyen bu ateşi sen yaktın, sen harladın.
Şimdi kendi yarattığın bu canavarı öldüremiyorsun,
Çünkü işler senin kontrolünden çoktan çıktı.

“Sana göre hava hoş,” demekten yorulmayacağım,
Tıpkı geçmişin anı penceresinde sıkıştığım gibi.
Sen sustukça ben parça parça şiirler yazacağım,
Bir parçası ulaşmazsa, bir parçası ulaşır nasılsa.

Gel gelelim bu şiirin de artık sonuna,
Unutmak zaten yoktu başlamadan bir oyuna.
Bak kimler kimlerle koyun koyuna,
Ömür gelip geçerken başlamak zor yeni bir oyuna.