Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anılar bir kenttir bundan böyle
Bulvarlarını, sokaklarını ezbere bildiğim
Anılar şimdi kavakların gölgesinde
Bir kent ki unutabilmek istediğim
Harika bir dörtlük sıkıştırmışsınız bu anlamsızı anlatabilme çabanızın içine.
Anlamsizliga anlam katan bir siir. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta