Anlamak,
bütün engebeli yolları
tek tek yürümektir
taşların dilini öğrenmek,
suskun dağlara selam vermek gibi.
Anlamak;
yalnızlığın da bir armağan olduğunu,
her vedanın içinde bir başlangıç filizlendiğini,
ve hiçbir gelişin rastlantı olmadığını “,
Her gelenin gidişinde bıraktığı izini..
Her düşüş, bir harf olur insanda;
her yara, yeni bir cümle.
Ve sonunda anlarsın:
yol sana değil,
sen yola aitsin aslında.
Yağmurda ıslanmak da gerek,
gölgede kaybolmak da;
çünkü ışık,yalnız sabredenlerin alnında konaklar; altın bir sükûnet gibi
Ayşe Yarış
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 17:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!