Süreyya Görür Şiirleri - Şair Süreyya Görür

Gece Karanlık
Yıldızlar yok
Ay da doğmamış bu gece
Herkes nere de
Ben nerdeyim
Adını Koyamadığım

Bilemezsin sevdam
Bütün Şehir uyurken
Seni içtiğim zifiri karanlığında
Yaşanmamış anılar silsilesinin
Dehlizlerinde kayboluyorum

Sana tütüyor yine bu gece
Buram buram sen doluyorsun içime
Damarlarımda geziyorsun
Buralar sen kokuyor bu gece

Ağlatıyoruz seninle Veysel'in sazını

Git diyorsun bana
Söyle nasıl gideyim
Mecnuna dönmüş gönlümü
Çöllere mi süreyim

Kurak topraklar gibiyim sensiz

Kendime...

Öyle kırgınım ki kendime
Ne ah edecek, ne eyvah diyecek yüzüm, ne de şikayet edecek tek sözüm yok

Boğazımda binlerce kelime

Gece, gündüz aklımda
Zihnimde gezip durma
Muhtaç edip de bir çift bakışa
Geceme mehtap olup da doğma

Çiseleme hayallerime

Gecenin karanlığında yürürken dar sokaklar da
Benden gidişinin gün dönümlerini sayıyorum adımlarmda
Bulutların ağladığına şahitlik ettiğim anlarda
Bana bakan o son bakışına sarılıyorum
Aklımda kalan gözlerinin karanlığında arıyorum teselliyi