Dünya zamanıyla gün saymayı öğrendim.
Ölmeseydim masallara dalmasını hatırlardım.
Sensizlik senfonisini Bin damla gözyaşı ile yazdım.
Gitmek istediğim yerler var yıllar süren yollarını gördüğüm.
Kendimi indirip otobüsleri kaçırdığım durakları öğrendim.
Aşk adına ne varsa yüreğime doldurdum.
Bir yalnızlık fırtınası içine savruldum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta