Ankarada Bir Nefes Şiiri - Ayşe Karabulut

Ayşe Karabulut
57

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Ankarada Bir Nefes

Anlatılmaz...
Bir kuş kadar hafif
Bir Adak şehri kadar ıssız, kimsesiz...
Di' li geçmiş zaman hikayesi
Öylesine ela, öylesine derin...
Miş'li gelecek zaman hikayesine meyilli kalemim
oysaki.
Mürekkebim kan damlıyor
Bulutlar ağlıyor bu gece
Issız dağları aydınlatıyor şimşekler
Dirilen duygular ölüme,
Monotonluğa çiçek dolusu pencereler kapanmaya,
mahküm bu gece
Ankarada bir nefes...
Öylesine vakur, öylesine uzak...
Bilinmezliğin ötesinde
İlkten sona geçtim baharlardan
Sararmış yapraklardan ölüm döşekleri
Çıplak rüzgarların hoyrat gelgitleri
Hiç başlamayan bir hikayenin sonu
Gözleri, gördüğüm gözlerin en güzeli
Belkide bilinmezliğin anaforuna atılmamın sebebi
o gözler
Belkide gırgavur derelerde boğulmamın sebebi
o gözler
Kendime özür borçluyum
Karşılık görmediğim gözlerde kendimi aramak
Kudurmuş bir girdabın içinde
kurtulmaya çalışmaktı benimkisi
Öylesine muhal, öylesine meşakkat...

Ayşe Karabulut
Kayıt Tarihi : 12.4.2017 19:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Erdem Çelikdağ
    Erdem Çelikdağ

    "Akşam" isimli çalışmanıza yazdığım önerim burada da geçerli ancak izninizle içeriğe yönelik düşüncemi belirtmek isterim:

    Bir şiirin teması da konusu da her şey olabilir. İsteyen karamsarlığa dönüşmüş bir aşkı dizeleştirir isteyen çiçeğin yaprağını... Bunu yaparken kendinizi karamsarlığın, çözümsüzlüğün merkezine koyan bir tablo çizmemenizi öneririm. Tam tersine, "yenilmiş" bile olsanız dimdik, kararlı betimlemeler ve imgelerle bakışlarınızı gökyüzüne dikmelisiniz.

    Başarı temennilerimle...

  • İbrahim Soyalar
    İbrahim Soyalar

    Dizeler peşi sıra gelmiş... Kutluyorum kaleminizi... Nice güzel şiirlere... Saygılar... Soyalar

TÜM YORUMLAR (2)