Bir endişeli telaş vardı, bugünkü cenkte.
Diğer cenkler gibi değil durgundu erlerde.
Yıldırım Beyazıt, şaştı bu düzenbazlığa,
Orduda bir bölünme, geçti düşman safına..
Hâkimiyet kavgasında, görülmez böylesi,
Hainlikte son nokta, eski Türk beylikleri.
Bu kardeş kavgasında, dökülen onca kanlar,
Mağlubiyet cenginin ortasında kalanlar.
Fetret devrine uzanacak bu uzun yolda,
Büyük yaralar açtı, Yıldırım Beyazıt da.
Timur esir almıştı, Yıldırım Beyazıt’ı,
Kan gölüne dönmüştü, koca Çubuk ovası.
Eşi Devlet hatunu, eşi yaptı Timur da,
Yüzüğünde zehir, intihar etti sonunda.
Bir saltanat kavgası, şehzadeler içinde
On bir yıl sürdü, bin dört yüz on üç de.
2026
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!