Puslu bir Ankara gecesiydi...
Dış kapının tenha sokaklarındaydı.
Onunla kaderimin sözleşmesi.
Acı hayatların ışıkları asılıydı.
Neonlarında.
Sarısından, mavisinden, yeşilinden.
Adlarını parlatıyordu yorgun emeklerin.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Otuz sene önceme götürdü mısralar.. Anladım ki ne ne sokaklar değişiyor nede duygular.. Kutluyorum kadere serzenişi.. Saygılarımla...
çok beğendim osman kardeşim. en güzel nazımlarda, nesirlerde yaşanları anlatanlardır. yüreğiniz hüzün görmesin. Kalın sağlıcakla.
Bu güzel paylaşım için teşekkürler... Harikasınız.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta