Ankara gibiyim Şiiri - Olcay Ermiş

gecenin zifiri karanlığında
kaybolmuşum bulamıyorum kendimi
kafamdaki sesleri susturamıyorum
kendimle barışamıyorum artık

yaktım son sigaramı
ağır ağır adımlarla ilerliyorum
bir ben bir de evsizler ayakta
gölgem bile küs bana

sessiz ve soğuk anakara sokakları
ben gibi buz kesilmiş kaldırımlar
nerde o neşeli insalar
kahkaha atanlar nerde

ve buldum kendimi şişenin dibinde
kapatıyoruz diyor
meyhaneci hasan abi
kafam hafif dumanlı

ama buda yetmedi
seni unutmamaya
bu da yetmedi kendimi bulmaya
ankara gibiyim işte her yanım demokrat
ve sogukkkkk....