Her gün penceremden bakıyorum yola,. karanlık odamdan, umutsuz ca sokaklara .
İçimde bir ümit yeşeriyor Sen gelecek sin diye, umutlarım soluyor sakallarımın Kırın ’da, ve Biliyorum gelmeyeceksin yine...
Ankara soğuk yine bu akşam, penceremde üşümüş serçeler, umudum yarınlara gebe. bekliyorum seni umutsuzca . soğuk ve ellerine hasret ellerimle..
Yüreğim yangın yeri ,yüreğim eskimiş bir mezarlık misali. Umudum körermiş ellerim buz tutmuş vaziyette. Ve hatıramda sadece sen
Yüreğim yaz diyor ellerim sus, bilmemki ne yassam , ne söylesem , baktığım sen duyduğum sen, söyle gizli yaram söyle neredesin sen..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta