bıraktığım derin yaraları görmek için dönüp baktığımda hayata
göremedim kendisinde benim ile ilgili en ufak anımsama
o an anladım ki bende herkes gibiymişim hayatın kaybolan zamanında
ben aslında ne hayatın anasının amında ne de nazikçe umurunda
bir çocuk gördüm metronun en son vagonunda bakışları kaybolmuş
ismi neydi bilmiyorum hayatın kalın ve eskimiş defterine ne diye kaydolmuş
saçları bir o kadar güzel ve ipek gibi iken bir o kadar karışık ve anlamsız bakışları
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta