ANKARA 19 Eylül 2010
Ellinci Yıl Parkı’na çıktım bir Pazar günü,
Seyrederken etrafı, unuttum burda dünü.
Gözlerim uzaklarda, dinlenerek tarıyor,
Binlerce yıl öteden, tanıdık yüz arıyor.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Ankara, büyülüyor beni, benden alıyor;
Ayaklarım yürürken, gönlüm orda kalıyor...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta