Anka Şiiri - Fırat Bilgin 2

Anka

Çölün sıralı develeriyle birlikte terlemek gibi.
Mertçe kınamadan fakat, önce dev bir aynaya bakmak.
İnceden kanatları şimşeklenmiş Anka kuşlarını hatırlamak bazen.
Düş bu ya yaza düğün dernek kurulacak .

Etinden çekilerek, kızgın lav parçalarıyla yüreğin perçeminde sırrıyla gelen neferleri andırırmış.
Tıkandı kelimeler kadın, laflar düğümlendi gelme artık.
Derdin senide aştı bugün yarım kaldı bu şiirde.
Bütün kimseler şehrindeki insanlar gibi.