Hasret, acı, ıstırap ben bunların eşiyim
Bana güneş hiç doğmaz hep gecenin beşiyim
Derde çıkan yolların hem sonu hem başıyım
Her rüzgarda savruldum baksana dört yandayım
Adım adım ölüme yaklaştığım andayım…
Gece gündüz durmadan gidiyorum bitmiyor
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta