Andacına baktım yavrum iznin olmadan
Özür dilerim
Bakmasaydım keşke bir yağmur boşaldı ki gök gürültülü bir yağmur sicim gibi sel oldu da aktı Atatürk Mahallesi' nden Osmangazi'ye bentler yıkarak
Rüzgar da yoktu oysa bir kokun ki ıtır gibi geldi de sızlattı burnumu
Ne yıldızlar ortak oldu ne cırcır böcekleri ile gece kuşları ne hayat arkadaşı
Bent ettim göğsümü hıçkırıklarla onca yağmura
Çok yağmurlar görmüştü bu Atatürk Mahallesi ama böylesi ilkti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta