Ânda Seyahat Şiiri - Yavuz Değirmenci

Hayatta “ân” bize sonsuz sermaye
Doğru harcanmalı yerli yerince
Günler, aylar, yıllar, olmadan gaye
‘’Anlar’’ anlanmalı ‘’âna’’ erince

Anı bırakmasak, andan caymasak
‘’Anda’’ düğün etsek, gülüp oynasak
Sevgiyle karışıp, aşkla kaynasak
Kışlar ılık geçer, yazlar serince

‘’Anları’’ anlayan, müşküle kalmaz
Benliğin yükünü sırtına almaz
Ânın kudretiyle girdapta dalmaz
Dünya güzelleşir ‘’ânı’’ sevince

‘’Âna’’ kurulan tüm saatler durur
Kalbin bir atışı, bin kere vurur
‘’Ânın’’ pusulası sevgiyi bulur
‘’Ânın’’ kapısından aşkla girince

Zamanın duvarı ‘’ânla’’ örülür
Evvel ile ahir ‘’ânla’’ görülür
Hayatın harmanı ‘’ânla’’ sürülür
‘’Ândan’’ nefes alıp, ‘’âna’’ verince

İzlemek istersen iki cihanı
Anlamak gerekir her iki ‘’ânı’’
Can gayrete düşer bulur nihanı
‘’Andan’’ kanatlanıp ‘’âna’’ varınca

‘’Andan âna’’ doğru, akın var akın
‘’Ânı’’ görmek için, Mevla’ya bakın
Tek şey var insana ‘’an’’ kadar yakın
DEĞİRMENCİ ecel ‘’anı’’ gelince

Ân:İlahi huzur yeri ve zamanı