Anam Bu Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Anam ne yapsın
Özler durur
Bir tutam çiçeği, harı
Bahçedeki almayı, narı
Sen gözüyle bakar sever
Anam bu söz dinlemez
Günü geceye ekler
Evim, Ayşe’m der
Serdiği sofra da
Süpürdüğü sofa da sen ister
Anam bu gözü yaşlıdır
Gittiğin günü ezberler
Bir mezar taşına
Bakar da adın heceler
Anam bu aranır durur
Torun torba kokusu
Nedense hep sen, bizi tersler
Kapımızdan akan kuru çay
Evin ardındaki dağı özler
Anam bu lafın geçmesin
Konu komşu
Halalarım, dayımlar
Akla gelen akrabalar
Anlatır durur senli günleri
Anam bu teşbih eder
Her hatıra, her düş
Heybetli bir çınar,
Boy vermiş bir kavak
Boynun bükmüş söğüt
Ötüşen her kuşu sen zanneder.