Anam Şiiri - Hasan Belek 2

Anam

​Nûrdan bir elimdin, dâim duâlı,
Gönlüme serptiğin sevgi mayalı.
Sözlerin şifadır, hikmet safalı,
Ömrüme bülbüldür, o bahar anam.

​Dizinde uyuttun dertli başımı,
Şefkatle silmiştin gözden yaşımı.
Gittiğin gün büktün sabır taşımı,
Yürekte sönmeyen bir diyar anam.

​Akçay'ın rüzgârı seninle eser,
Yokluğun bağrımı kılıçla keser.
Rûhum hep peşinden sedasız gezer,
Şu garip gönlüme de mimar anam.

​Sen idin hanenin sabır direği,
Rahmetle çarpardı melek yüreği.
Hakka vâsıl olmak tek bir dileği,
Başımda tac olan yâdigâr anam.

​Yüzünde parlayan ilâhi nûrdan,
Sığındım gölgene belâdan, nardan.
Ayırmasın Rabbim pâk olan zardan,
Şefkatle bakışın hep dîdar anam.

​Aklımdan hiç çıkmaz o güler yüzün,
Kalbime çökse de bitmeyen hüzün.
Sözünde saklıdır en berrak özün,
Başımda taht kuran sen hünkâr anam.

​Hasan'ın sinesi yanıyor korla,
Çekilir mi bu dert söyle bu zorla?
Yüreğim seslenir duâlı zârla,
Ruhun şad olsun bak ey serdâr anam...

​Hasan Belek - Akçay
14.09.2026