Anam Şiiri - Muhsin Demirçioğlu

Hele uşaq iken nece xoşbextdim,

Me'sum gülüşlerim bitmezdi anam.

İsti qucağından ayrı düşende

Me'sum körpen rahatlıq bilmezdi anam.

Nece gözel idi uşaq illerim

Herkesi güldüren o şirin dilim

Hamını candan seven uşaqlıq sevgim

Göresen bir daha dönermi anam?

Yox idi yalnızlığım ne sıxıntı telaşım

Qohum qonşu uşaqları ve oyuncaqlardı yoldaşım

Sizlerdiniz baş tacım candan sirdaşım

Sizin tek sirdaşım bir daha olarmı anam?

Amma hedd-i büluğ çağı, heyatın sıxıntıları,

Yalnızlıq, qeriblik, kimsesizlik anları,

Bu yalnızlıqda seni xatırlayan zamanları

Gözlerimden axan seli tuta bileremmi anam?

Yoxdur ki seven bir kimsen, açıb derdini deyesen

Yoxdur derdinden anlayan özüne sirdaş edesen

Derdimi deyecek, yardım umacaq

Ürek dostu bularammı göresen anam?

Verdiyin nesihetlere emel etmedim,

Gösterdiyin doğru yolla getmedim,

Amma indi diz çökürem önünde anam

Verilmeyecek borcunu sen halal eyle bize

Müqessirem, bağışla, kesme duaların anam..