Anam Şiiri - Şair Adamo1966

Güneşten kamaşan gözlerini
Elleriyle tutuyordu
Yorgun yüzündeki ter damlaları
Yaşlı teninde yol buluyordu kendine
Gözleri kuşkuyla bakıyordu bir yabancıya
Elindeki sopasına dayanıp
Son bir hamleyle yaklaştı, merakla
Birden aydınlanan yüzüyle
Adımı söyleyerek sarılmıştı bana
O tanıdık kokusu içimi doldurmuştu yine
Dudakları yanağımı okşar gibi öperken
Var oluşumun sebebi olduğunu
Anlamıştım bir kez daha
Beni, doğduğum andan beri
Karşılıksız seven tek varlığımdı
Titrek bacaklarla yürüyüp
İlk sarıldığım kadındı karşımdaki
Yine aynıydı kucaklayışı beni
Beni korkulu rüyalardan uyandıran
Sevdiğim ilk kadın
Seni nasıl özlemişim meğer
Anam