Anam Şiiri - Ömer Öksüz

ANAM Ben küçücükken, anamın Dizleri sıcacık beşik olur. Bir rahmettir çağlar dudaklarından Itır ıtır, beste beste Duası, ninnisi, türküsüyle Merhem olur uykularıma Benimle uyur, benimle uyanır. Ben bilmem anamın ne zahmetler çektiğini, Onu çileler, geceler tanır. Her gece uyanır ağlarım Bilmem ki uykusuzluğa nasıl dayanır? Bazen tutamaz kendini Bir güzel döver beni; Ben ağlarım, anam ağlar Feryadım yüreğini dağlar. Sonra alır kucağına, Yine de okşar saçımı. Öper, koklar, doyasıya sever beni. Bazen yüzünde gülücükler bazen gam Sabrın, çilenin, şefkatin En güzel eseridir anam. Yüzü nurlu, saçı ak Haritalaşmış elleri nasır nasır Hayatın bütün izleri okunan Şu figüran haline bak. Nasılda şahitlik eder koca asır Damgasını vurmuştur en kanlı çağa Karla süslenirken o aziz doğa Kucağında kuzusuyla yalın ayak Bastığı yerler şekil şekil cennet olur. Yaşlı, çelimsiz, güçsüz, ham Dağlara, taşlara destan yazan Tarihtir, töredir anam. Gün gelir aleme ışık, aleme nur Peygamber verir, …Kur’an verir Gün gelir Fatihler doğurur Çağlara şeref verir, şan verir. Asırlar geçer, yıllar yaşlanır Oysa analar aynı analar Yiğittir şöyle dimdik durur Dudağından şu sözler savrulur: Ezanlar susacaksa öl de dönme Hakkımı helal etmem diyerek Oğluna kutlu bir ferman verir. Gün gelir biricik oğlunu bağrından vurur Acıları çeker sineye. Ne oğluna ne düşmana meydan verir. Gün gelir mermileri yaştan korur Kendisi donarak can verir. Ve bir ana hizmet için vatana Bağrını ateşle yoğurur. O bütün köyünü kurban verir İşte tarihin en kanlı savaşında tastamam Bir milletin yok olmaktan kurtuluşuna Ekmek gibi, su gibi çaredir anam. Anlatamaz onları sözlerin en hası Onların ayaklarının altı bile cennet tarlası. Şudur diyeceğim hasılı kelam; Bildiğim Dünya ile Ahret arası. Daha bilmem neredir anam… ŞAİR: ÖMER ÖKSÜZ