ANAM Şiiri - Gülfiraz Yüksel

Anam bizim için çok cefa çektin
Seni nur gölünde yatasın anam
Sekiz kardeş idik bizi büyüttün
Seni nur gölünde yatasın anam

Sabahtan başlardı yufka açmaya
Günüzü giderdin tarla biçmeye
Suda bulamazdın orda içmeye
Kefser şerbetinden içesin anam

Uzak idi suyumuzun yolları
Sulamaya götürürdü malları
Hep böyledir anaların huyları
Nur gölünde yatsın bütün analar

Ramazanda yatsılığa kalkardı
Saati yok yıldızlara bakardı
Bizi uyutur da öyle yatardı
Seni nur gölünde yatasın anam

Cevizleri kırar kete yapardı
Fazlasını alanlara satardı
Kabuklarıyla soba yakardı
Seni nur gölünde yatasın anam

Lambası yok idi çıra yakardı
İneklerin sütünü yağ yapardı
Azar azar yemeklere katardı
Seni nur gölünde yatasın anam

Tandıra gider ekmek pişirir
Bahçedeki meyveleri döşürür
Eve gelir ev işini bitirir
Seni nur gölünde yatasın anam

Bir tane evimiz vardı durmaya
Ahıra giderdi inek sağmaya
Bizi de yollardı mal ötermeye
Seni nur gölünde yatasın anam

Yeni varmış idin altmış yaşına
Götürdüler musallanın taşına
Munkir nekir toplandı mı başına
Sualini kolay veresin anam

Ahretten gelen yok soram halini
Hayrına dağıttım meyvelerini
Hiç kimse tutmadı senin yerini
Ruhunla gönlümde yaşarsın anam

Bende unutmuşum şiir yazmayı
Çok severdim anam ile gezmeyi
Yoğurtları torbalarda süzmeyi
Bütün gerçekleri yazarım anam

Adım Gülfiraz 'dır yazarım yazı
Anam kışı sevmez severdi yazı
Hatırımdan çıkmaz anamın sözü
Nur gölünde yatsın bütün analar