Bu yürek ne engeller gördü yıkar devirir
Dağlar sıra sıra dursa da önüne Ferhat'a kazma verir deldirir
Gerekirse Mecnuna çölde yol gösterir
Sevdamı kardan adam mı sandın erir
Ölürsem mezarımın başında isterim ulu bir sedir
Çölde yorulan Mecnun gölgesindedir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta