Ey toprak, yaralı ve hüzünlü, Bir annenin bağrına bastığı evlatsın sen. Her taşında bir feryat, Her çatlağında bir gözyaşı…
Bir gün uzaklardan dönecek çocukların, Ellerinde hüzün, kalplerinde hasret. Yaralı dağlarına türküler söyleyecekler, Ve kökler yeniden saracak yüreğini.
Ey Anadolu, kucak aç, Yorgun yolların son durağısın sen. Bir damla kan, bir damla gözyaşıyla yoğrulmuş, Göğsünde sevdanın sancağını taşıyorsun.
Duyuyor musun? Rüzgar bir ağıt gibi, Toprağın sabırla bekliyor, Ve gökyüzü, bir yetimin gözleri kadar kederli, Sana adanmış milyonlarca kalp…
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta