Her zaman savaşların meydanı olmuşsun,
Nice yiğit yatar koynunda Anadolu.
Yetim kalmış küçük yaşta oğlunla kızın,
Genç yaşta dul kalmış onlarca ana-dolu.
Cepheye kılıç dövmüş, mermi doldurmuşsun,
Bebeğinin örtüsünü ona örtmüşsün.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta