Ne zaman yüz sürsem köyümdeki evime
Taze pişmiş ekmek kokusu annemin ellerinde
Kaşla göz arasında..
Dumanı üstünde bir tarhana çorbası önümde
Gitmediğim zamanlarda..
İçimde, taaa derinlerde bir sızı
Ne yapsam,ne etsem dolmaz yerin anne..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta