Ana Kurt'a sormuşlar, "söyle derdin nedir ki?"
Ana der ki, "ah oğul", "göz değil, özüm ağlar"
Dağ başına savrulan, rüzgârdaki kül gibi
Kızgın tava içinde, kuduran özüm ağlar
*
Elek gibi delinmiş, yüreğim darma duman
Yaratanın verdiği, zenginlik bitmiş, aman
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta